فصل فى وقعة الاحزاب و الخندق « 1 » و اين غزوه در شوّال بود سال چهارم از هجرت . و آن چنان بود كه : سلّام بن ابى الحقيق و حيىّ بن اخطب و كنانة بن الربيع و هوذة بن قيس و ابو عماره وائلى از يهودان به مكّه آمدند و قريش را دعوت كردند به حرب رسول ( ص ) و تحريص نمودند كه جمع شوند تا دست يكى داريم و عهد كنيم كه وى را و اصحاب وى را مستأصل گردانيم . قريش گفتند كه : اى معبّران يهود ، ما مردم امّيّيم و شما اهل كتاب و علميد . شما بهتر دانيد كه دين ما بهتر است يا دين محمّد . و حق تعالى در اين باب فرمود : « أَ لَمْ تَرَ إِلَى الَّذِينَ أُوتُوا نَصِيباً مِنَ الْكِتابِ يُؤْمِنُونَ بِالْجِبْتِ وَ الطَّاغُوتِ وَ يَقُولُونَ لِلَّذِينَ كَفَرُوا هؤُلاءِ أَهْدى مِنَ الَّذِينَ آمَنُوا سَبِيلًا » الى قوله : « بِجَهَنَّمَ سَعِيراً » . « 2 » و به قبيلهء غطفان آمدند از قيس عيلان . و قائد قريش در پيش ابو سفيان بن حرب بود و رئيس و قائد غطفان عيينة بن حصن بن حذيفة بن بدر الفزارى و حارث بن عوف با قبيلهء بنى مرّة و مسعود بن رخيله با قوم خويش . اين جمله جمع شدند و عهد

--> ( 1 ) - بنگريد به : الارشاد 1 / 94 - 109 ، اعلام الورى / 99 ، مناقب ابن شهر آشوب 1 / 197 ، مغازى واقدى 1 / 440 - 480 ، تاريخ يعقوبى 2 / 50 و 51 . ( 2 ) - نساء ( 4 ) / 51 - 55 .